[San1978]

Hallo !

Ik ben nieuw op dit Forum en mijn oog viel gelijk op dit topic! Ik had namelijk ook geen romantisch aanzoek, verre van zelfs hihi.
Wij zijn al sinds '98 samen en we hebben het er natuurlijk wel eens over gehad maar we hadden beide altijd zoiets van 'het hoeft niet per sé', we vonden ongetrouwd door het leven gaan ook wel prima. We hebben zelfs geen samenlevingscontract haha! Alleen nu de sucessiewet volgend jaar wijzigt en er voor ons wat dingetjes op stapel staan is het voor ons gewoon handiger om te trouwen. In gemeenschap van goederen is alles lekker automatisch geregeld. Ook hebben we in onze omgeving mensen ernstig ziek zien worden en ook dan ga je nadenken over dit soort zaken.

Op een avond tijdens het doorroeren van de spekjes door de stamppot andijvie (echt dit is geen grap), zei hij ineens: we moesten denk ik maar eens een datum gaan plannen... Je begrijpt ik kreeg een attack, mijn reactie was gelijk: begrijp ik goed dat je me zojuist ten huwelijk hebt gevraagd? Vervolgens schrok hij een beetje want hij had ondertussen ook wel door dat hij dit ook heus even anders had kunnen vragen. Hij gaf me een dikke knuffel en vroeg toen nog officieel: lieve schat, wil je alsjeblieft met me trouwen? Ik heb toen volmondig JA! gezegd. Dit was zo'n week of 3 terug, we trouwen op vrijdag 28 mei :-)

[Lynnz]

Haha! Mooi verhaal San, maar klinkt mij als een aanzoek in de oren :)

[Karen (van der Meer) Dam]

Wat leuk om alle verhalen zonder aanzoek te lezen.
Ben gelukkig niet de enige die het zonder doet..

Ik heb een eigen zaak, we hebben samen een koopwoning en zijn officieel dus helemaal niets van elkaar.
Wel al bijna 8 jaar samen en onafscheidelijk.
De laatste tijd was ik wat vaker over trouwen enzo begonnen, en dat ik me zorgen maakte want wat als 1 van ons beiden weg zou vallen? Mijn zaak waar hij ook heel veel tijd en energie en geld in heeft zitten zou hij kwijt zijn als ik weg zou vallen en sowieso zou de overblijvende partner niet in het huis kunnen blijven.. dat voelde toch echt niet goed.
Vriendlief wilde eigenlijk niet echt trouwen, dat hoefde van hem allemaal niet, zoveel gedoe..
Dus wij zouden gewoon een samenlevingscontract gaan regelen en een testament enzo.. Nou, da's pas een hoop gedoe als je zaken goed wilt regelen.. en niet goedkoop ook niet..

Op een gegeven moment zaten we heel romantisch bij de Mac te eten, daar lunchen we zaterdags wel eens onderweg van de groothandel naar huis. En toen zei hij opeens van, we moesten maar trouwen..
Eigenlijk geloofde ik hem niet dus het werd een beetje gek gesprek. smiddags ook bij familie geweest waarbij hij niets zei of liet merken van een aanzoek ofzo dus ik hield ook mijn mond maar.
's avonds de stoute schoenen aangetrokken en hem gevraagd of we nu iets te vieren hadden?
Ja, zei hij, volgens mij wel.
Vanaf dat moment zijn we gewoon gaan plannen, datum prikken, locatie uitzoeken etc..

Lekker romantisch maar dat geeft niets, we gaan trouwen en dat is het enige wat telt.

Karen

[karen123]

Wat leuk om te lezen dat ik niet de enige ben die geen superromantisch aanzoek heeft gehad (terwijl ik daar altijd al van droomde!)
Maarja, bij ons is het een beetje anders gelopen dan voorzien.
We wouden heel graag trouwen, maar omdat we een trouwfeest niet konden betalen hadden we besloten om toch maar voorlopig niet te trouwen en gewoon wettelijk gaan samenwonen.
Toen mijn ouders dit hoorde en merkte dat we eigenlijk toch liever trouwde, hebben ze ons gezegd dat geld ons niet mocht tegenhouden en dat ze wel wat willen bijleggen. Natuurlijk moeten we het grootste deel zelf betalen en gaan dan de centjes die we krijgen ook terug naar mijn ouders achteraf.. Maar het geeft wel zo een gevoel van: het is mogelijk.
Dus besloten we om toch te trouwen.
En toen wou ik eigenlijk toch ook een aanzoek! Dus drie dagen later is mijn AS in de tuin een wit roosje gaan plukken in bij ons in de woonkamer op zijn knieën gaan zitten voor mij. (Ik vond een ring niet nodig, wegens weer veel te duur)
Uiteindelijk was het op zijn manier toch wel een beetje romantisch, want mijn AS is alles behalve romantisch en zou ook nooit een echt romantisch aanzoek kunnen verzinnen denk ik. Dus vond ik het wel heel erg lief met dat roosje en heb ik, ondanks dat ik wist dat hij het ging vragen, toch gehuild!

[Joelle]

Hallo Allemaal,

Hier ook niet echt een aanzoek geweest.
Ik wilde al heel lang trouwen, zeker nadat onze eerste kindje was geboren, leek me geweldig onze eigen kindje als bruidsmeisje. Helaas zat dat er niet in, voor mijn vriend hoefde het niet, hij houdt er niet van om in de belangstelling te staan en daarbij vond hij het ook zonde van het geld.... hij zei een keertje ' ik kan ook zo wel zeggen dat ik van je hou en ik heb je toch beloofd altijd bij je te blijven dus waarom moeten we dan trouwen?´ ja en ergens dacht ik hij heeft gelijk, hij heeft me dat beloofd dus dan is het toch ook prima zo.
Dus ik praten er niet meer over want ja hij wilde toch niet. Toen werd ons tweede kindje geboren, zij kreeg ook zijn achternaam en ik kreeg een beetje zo iets van 'Nou leuk hoor zij hebben wel allebei jong achternaam, ik hang er maar wat (qua achternaam betreft) bij terwijl ik wel hun moeder ben.

Een paar maanden na de geboorte van ons 2 kindje en de dag na mijn verjaardag zaten we in de auto en we hadden het over van alles en nog wat en opeens zegt die 'zullen we dan maar gaan trouwen´ vind dat je dat wel verdient, we hebben 2 lieve kindjes en jij wil dit graag dus laten we dan maar doen. Vond het zo lief! ook al zaten we gewoon in de auto en was het niet echt een aanzoek, maar ik was er helemaal blij mee!

In het weekend zijn we naar de juwelier gegaan en hebben we in onze relatieringen (hele mooie wit gouden, die we al hadden gekocht voordat onze eerste kindje er was) een verlovingsdatum laten zetten.... dus die zaterdag hadden we besloten zouden we ons verloven. We hebben de ringen in mijn tas gedaan en s'avonds vroeg mijn vriend, moeten we die ringen niet om doen?
Dus ik die ringen gepakt en toen ging hij als nog op zijn knieën en vroeg of ik met hem wilde trouwen. Natuurlijk zei ik JA :D

Dus hier eigenlijk een half aanzoek, kan dat ook? ik ben er in ieder geval super blij mee!

[Sylvia86]

Ook ik heb niet echt een aanzoek gehad. Wel hebben we al een tijd over trouwen gesproken o.a. omdat we over een paar jaar kinderen willen. Nu is het zo dat wij binnenkort een huis willen kopen en je daar tegenwoordig volgens mij minimaal geregistreerd parnterschap voor nodig hebt. Ik vond dat een beetje onzinnig, omdat we ook wilden trouwen. Ik heb dat tijdens het eten eens ter sprake gebracht. Waarop hij reageerde: zullen we van de zomer dan maar trouwen?

[Deniece]

dit is echt geweldig, ik krijg ook van die vreemde reacties...........istie op zn knieen gegaan?......zo zijn wij helemaal niet...

hij wilde wachten op het juiste moment......die zin had ik al een paar keer gehoord.......en toen was ik het zat, aan het eind van een geweldige vakantie, (en na een paar keer zeuren van waarom heb je het nog niet gevraagd (omdat ik dacht dat dit de vakantie was dat ie het wel ging doen)) zat ik te huilen in de bus terug naar het vliegveld want ik wilde niet naar huis (heel kinderachtig maar we gingen weg uit Disney World in Florida en ik wilde ECHT niet naar huis hahahaha) heeft ie gezegd nou dan gaan we toch trouwen...........


en nu zit ik dus hier hahahaha

[loesje1983]

Geen aanzoek, het vind dat prima! Van mij hoeven al die traditie's niet zo!

[Faith]

Wij hebben ook geen aanzoek gedaan. Ik ben verder onwijs romantisch ingesteld, hij iets minder, maar zoals hierboven wordt gezegd maakt dat juist een lekkere nuchtere vent van hem. Ik zou hem niet anders willen.
Maar ik heb de 'hoe heeft hij je gevraagd?'-vraag inmiddels ook al een paar keer gehad en ja hij is vervelend...

[tinkerbell1982]

heel leuk om zo eens te lezen dat die mannen van ons zeker niet allemaal romantisch zijn.

hier al net zo....
we gingen samen op vakantie naar griekenland van de herfst en hebben daar samen een hoge berg beklommen (een wandeling was de bedoeling maar namen een verkeerde afslag en toen werd het echt gevaarlijk klimmen!!)
boven op die berg dacht ik dat hij me wel zou gaan vragen (we hadden het er al verschillende malen thuis over gehad en ook op vakantie nog en dan over hoe de dag eruit ging zien en dat soort verhalen)....maar hij vroeg me NIET! :( :(

ik ook lekker droog tegen hem gezegd; dat was wel een gemiste kans van je...weet je wat hij antwoorde?? ik had geen ring voor je en vond het te cliché om verloofd terug te komen van vakantie :unsure: :blink:

een week later waren we thuis aan het schilderen en kwam het gesprek weer op trouwen..dus hij zegt wil je dat ik je nu vraag dan? (zou goed uitkomen want dat weekend hadden we een feestje bij ons thuis dus kon mooi meteen een verlovingsfeestje worden!)

ja dat mag wel haha...dus hij op zijn knieën met de kwast in zijn hand en ik heb ja op de muur geschilderd (dat zie je nu nog achter de tv hahaha)

maar wat is nou het mooie (en romantische!!) van dit verhaal....nadat hij het gevraagd heeft en we nog aan het kussen zijn om het te vieren komt ONS liedje op de radio!!!!!
dat was zoooo gaaf dat ik zeker weet dat het goed zit met dit huwelijk! :D :D

[karen123]

Oh wat geweldig Tinkerbell!
Ondanks dat het niet romantisch was, was het eigenlijk toch wel romantisch! Net zoals bij ons! :rolleyes:

[eve-liene]

mijn vriend heeft het ook niet echt romantisch gevraagd.. die stond onder de douche met ons zoontje van 3 jaar en hij vroeg hoe duur kost eigenlijk een trouwerij want een vriend van mij wil trouwen.. nou ik zeg je kan het zo duur maken als je maar wil!! En terwijl die nog aan het douchen is met ons zoontje zegt ie gekkie het is geen vriend die wil gaan trouwen wil jij met mij trouwen?? Ik stond helemaal aan de grond genageld maar heb natuurlijk wel volmondig ja gezegd!! Haha allebei mijn mannetjes naakt onder de douche .. Ik ben die avond gelijk al van alles gaan regelen en ja nu gaan we over bijna 4 maanden trouwen en dan krijg ik eindelijk dezelfde achternaam als mijn mannetjes!!

groetjes eveline

[Morgana]

Hier ook geen echte aanzoek gekregen...eigenlijk wilde ik trouwen en mijn vriend niet. Hij moest er juist helemaal niets van hebben. Familie/kennissen/vrienden van hem vinden het dan ook erg verrassend en zijn erg blij dat hij toch gaat trouwen. :lol:

Ik wilde ook heel graag trouwen voordat we aan kinderen zouden beginnen, dus na heel lang zeuren (en vaart erachter gezet ), heb ik eindelijk mijn zin gekregen.

[C8-7-11R]

Hier ook geen aanzoek geweest.
Ik riep al heel lang dat ik wilde trouwen, we hadden het er ook wel eens overr wat we dan wel en niet willen enzo. Maar van hem hoefde het nog niet, we hebben alle tijd.
toen besloot me zusje te gaan trouwen, en kwam er al snel overal de vraag wanneer ga jij nou trouwen(ik ben ouder en wij hebben al langer een relatie) dus ik zei, als het aan mij ligt is het snel, maar ja manlief moet ook meewerken. vorig jaar augustus besloten we dat we wel wilden trouwen alleen hadden we nog geen datum.
Maar ja iedereen bleef natuurlijk maar vragen en ik wou ook graag een datum weten.
Toen op een dag (begin dit jaar)na het eten op de bank, heb ik maar eens gevraagd of we niet gewoon eens een datum konden prikken. dan kon ik tenminste een antwoord geven als ze het mij vroegen haha.
Eigenlijk wilde ik natuurlijk dit jaar nog, en hij misschien pas over een paar jaar. Toen zei ik en als we er nou een beetje tussen in gaan zitten, doen we het 8-7-11..
De dag dat we 5 jaar samen zijn.
En daar ging hij uiteindelijk mee accoord..ikke helemaal blij natuurlijk!!

[suzel]

Ik vind het wel fijn om te lezen dat er meerderen zijn waarbij geen aanzoek is geweest.. Bij ons was er eigenlijk ook geen aanzoek. Vind het eigenlijk wel jammer want had altijd wel gedroomd van een romantisch aanzoek.. We zijn al wel 3,5 jaar verloofd waarbij eigenlijk ook geen aanzoek is geweest :-)

Het is bij ons een beetje gek gegaan. Toen we een relatie kregen woonde mijn vriend nog in het buitenland. Omdat we wel wisten dat we voor altijd bij elkaar zouden blijven zijn we best wel snel (na 7 maanden)officieel verloofd om onze relatie toch iets meer te geven dan alleen vriend / vriendin. We kenden elkaar overigens al wel een jaar voordat we een relatie kregen..
Hij woont nu sinds 1,5 jaar in Nederland en is ook nog bezig met het leren van de Nederlandse taal, wennen en orienteren voor een master enzo, maar ik wilde graag een stap verder omdat we allebei getrouwd willen zijn voordat we kinderen krijgen. Zo gebeurde dat ik uitrekende dat het best wel krap wordt om voor mijn 30e kinderen te krijgen als we niet nu zouden gaan beginnen met trouwplannen en daar was mijn vriend het wel mee eens. En zo zijn we eigenlijk een locatie gaan zoeken en hebben we de datum vastgelegd.

Ik vind het wel vermoeiend ook dat mensen steeds vragen hoe het aanzoek was en dat je je dan voor je gevoel moet verdedigen.

[mijkevg]

Ik heb ook geen romantisch aanzoek gehad.
In mei en juni 2010 heeft vriendlief hartproblemen gekregen en toen kwamen we tot de conclusie dat er niets 'vast' ligt over onze relatie.
Toen de keuze van trouwen of een samenlevingscontract en gekozen voor trouwen omdat dan meer zaken geregeld zijn en ik zijn achternaam mag gaan dragen....

[Gertje]

Ook hier geen duifjes, stranden, toppen van bergen enz. En toch kan ik me geen mooier aanzoek voorstellen. Een beetje een raar verhaal, maar 5 jaar geleden, leerden mijn moeder en de vader van mijn as elkaar kennen. Hierdoor leerden mijn as en ik elkaar ook kennen. In onze eerste verliefdheidsperiode, zaten we dus midden in de scheidingen van beide onze ouders en werden wij eigenlijk stiefbroer en stiefzus, want mijn moeder kreeg iets met mijn as zijn vader. Dan denken mensen vaak: oh, wat leuk! Maar leuk was het niet. Je wilt namelijk niet midden in de nacht door je ouders opgebeld worden met het bericht dat ze ruzie hebben en of wij dat maar even kunnen oplossen. Echt vreselijk was het. Zo is dat 4,5 jaar gegaan, totdat zij uiteindelijk uit elkaar gingen. Wij hadden door alles wat we gezien hadden, nogal schrik gekregen om te trouwen. Desalniettemin, wilde ik het dolgraag. Op een avond lagen we in bed en ik keek hem aan. Hij zei: wat zit je gek te kijken, is er iets? Ik antwoorde dat ik het toch wel graag eens over trouwen wilde hebben. Hij draaide met zijn rug naar me toe en zei: ja lieverd, maar ik vind het zo ontzettend eng. Ik antwoorde: 'ik vind het ook eng, schat, maar dat vinden we over 5 jaar nog. Die angst gaat echt niet weg als we maar blijven wachten. Even was het stil. Toen zei hij: ja, je hebt gelijk. Daarna draaide hij zich om, keek me aan en zei: oké schat, dan vraag ik je bij deze ten huwelijk. Ik dacht nog even dat hij een grapje maakte, maar zijn gezicht zei me dat hij het meende. We zijn de hele nacht wakker gebleven, kletsend over getuigen, de datum enz. De zaterdag erna, zijn we samen een ring gaan kopen. Geen diamanten of tierelantijntjes. Gewoon een simpele, maar prachtige ring.

Fantastisch!!!

[Jof]

Wat een geweldige 'manier' super lief!

[suzel]

Inderdaad geen beeld van man op zijn knieen op het strand / Parijs o.i.d. maar wel een heel mooi bijzonder en intiem aanzoek!

[Faith]

@ Gertje
Klinkt romantischer dan zo'n spektakel-aanzoek! Omdat het kwam op een heel kwetsbaar moment, denk ik.

[Rick]

Zo droom je nog van een super romantisch aanzoek, en zo ben je in ondertrouw...
maar wat is er gebeurd in de tussentijd...
in ieder geval geen romantisch aanzoek!

Ik heb altijd tegen mijn vriend gezegd dat ik hem niet zal gaan vragen, wel wil trouwen, maar pas als ik klaar zou zijn met mijn opleiding. hier heb ik hem nooit echt over gehoord.

Tot ik op een gegeven moment een sms bericht kreeg dat hij zich zorgen maakte met als er wat met hem zou gebeuren, dat ik dan nietz zou hebben, we hebben namelijk een koophuis op zijn naam... Dus hij wilde wel geregistreerd partnerschap. Zo had ik het me dus niet voorgesteld... en heb er ook een beetje stom op gereageerd... zo van ik verwacht een echt aanzoek. even later kwam het, het hele verhaal... hij vond me zo lief en leuk en aantrekkelijk bla die bla die bla dus hij wilde graag geregistreerd partnerschap, en dan later trouwen.
Dus toen heb ik gezegd dat mij dat ook wel een goede oplossing leek.

Maar dan begin je met de voorbereidingen, datum kiezen, wat doe je aan, wie wil je als getuigen, wat ga je die dag doen... en dat groeide uit tot duurdere pakken, veel mensen, uitnodigingen, 4 sterren trouwlocatie incl champagne en taart, dure trouwringen etc. dus het zou een vrij uitgebreide geregistreerd partnerschap worden, en eigenlijk wilde ik ook wel echt trouwen, ik had namelijk voor mezelf al dezelfde betekenis aan geregistreerd partnerschap gegeven als trouwen, maar ik kon niet officieel zeggen dat ik zou gaan trouwen, er kwam altijd een maar.... achteraan.
Toen hebben we samen besloten om bij de ambtenaar vn de burgelijke stand aan te geven dat we liever in ondertrouw wilden dan een geregistreerd partnerschap, en dat was geen probleem.

dus nu gaan we echt trouwen, en het voelt zo enorm goed!
nu gun ik mijn aanstaande man natuurlijk alle kans om me alsnog te vragen, al is het alleen maar voor het idee.
denk alleen niet dat het zal gebeuren, zo is hij nou eenmaal niet... misschien dat ik er maar eens over na moet gaan denken???

[Kastanjaa]

Ook hier geen aanzoek hoor!! Wij besloten samen dat we 7 oktober 2011 wilden trouwen, maar niet zomaar... We wilden een weekendje weg met gasten. Toen zijn we locatie gaan zoeken en toen we die gevonden hadden hebben we hem meteen vast gelegd. Daarna vond ik het stom om nog een aanzoek te krijgen, terwijl alles al vast stond! Dus hebben we het zo gelaten :P

We houden sowieso niet van tradities!!

[mmmlous]

Bij ons ook geen officieel aanzoek! We waren in januari 10 jaar bij elkaar...tijd voor een feestje dachten wij en hoe kun je dat beter vieren dan door te gaan trouwen! :D Toen kwam de vraag..wanneer? Ahum, kalender erbij gepakt en maar een datum geprikt vlak voor onze vakantie in juni. In de daaropvolgende week alles geregeld. Niets romantisch aan, maar wel op een manier die bij ons past...volgens een heleboel vrienden van ons. Zij hadden het ook niet anders verwacht van ons!

[Faye]

Oooh ik vind dit zo'n fijn topic, ik begon me al een beetje te schamen dat wij geen aanzoek hadden.

Ik wou al een tijdje trouwen maar van vriendlief hoefde het niet zo, hij houd niet van grote feesten en in de belangstelling staan, hij had altijd het idee het heeft niet echt een meerwaarde en kost ook nog eens veel geld.
Toen op een avond had ik het met hem over en toen zei hij oke we gaan trouwen, ik echt, hij ja, ik weer echt, hij ja, ik zeg wanneer dan, hij zo eeeh volgend jaar. Ik eeeh oke.

Toen had ik een beetje spijt het idee dat ik hem mischien te veel gepusht had, dus ik probeerde er rustig onder te blijven maar hij was ecth 180 graden gedraait, vond het alleen maar leuk als ik enthousiast was wilde ook wel meedenken over hoe en wat, wou ook zijn eigen inbreng hebben. Hij kwam zelf in het weekend in 1x oke zullen we nu naar Alkmaar rijden (daar was een edelsmid met ringen die ik vet mooi vond) om ringen uit te zoeken, dus ik echt eeh jah oke, dus wij daar heen ik verwachtte niet teveel, maar toen hadden we gevonden die ik mooi vond, oke zegt hij deze nemen we en betaalt zo de helft als aanbetaling.

Ik ben echt helemaal blij met hem, soms als ik te lang doorga over details vind ie het te overdreven maar hij staat er echt helemaal achter.

[Lies86]

Ook hier gewoon besloten te trouwen.
En dat gaat dus ook gebeuren! En dan kan het nog wel romantisch zijn, alles op onze eigen manier!
Vriendlief was vandaag spontaan vrij en nam me mee naar de juwelier.
Komop we gaan je ring uitzoeken! Precies zoals we alles doen!