[SuusT]

Het heeft even niks met trouwen te maken maar ik moet het even van me afschrijven. Vandaag is onze Jovi overleden. We kunnen het nog niet bevatten het is zo snel gegaan.
Dinsdag op woensdagnacht had Jovi 2 keer overgegeven en daarna werd hij heel lusteloos, wilde niet meer eten (zelf geen worst of kaas) en lopen ging ook bijna niet meer. We zijn gelijk naar de dierenarts gegaan waar hij een antibiotica heeft gehad en waarvan hij moest opknappen. Dat deed hij ook, 's middags wilde hij weer lopen, keek me aan dat ze eten op was, het ging weer goed. Maar donderdagochtend was het weer mis, weer niet eten of lopen. We zijn weer gelijk naar de dierenarts gegaan en nu had ook koorts. Hij kreeg een koortsremmer en met antibiotica moet het overgaan. En weer ging het de goede kant op, at weer kleine beetje en werd weer activer. Maar vrijdag zaten we alweer in de auto op weg naar de dierenarts, hij was nu slap. Daar is hij gelijk aan het infuus gelegd en bloedafgenomen om het verder te onderzoeken. Hij heeft daar de hele dag aan het infuus gelegen en gisteravond kon ik hem op komen halen. Het ging weer goed maar ik moest hem zaterdag (vandaag dus) wel weer brengen voor nog een paar uur aan het infuus. Vannacht ging hij achteruit, hij was heel onrustig en uiteindelijk kwam hij bij me liggen (ik had me matras op de grond gelegd). Maar hij was erg zwak (kon nu echt bijna niet meer lopen) en viel gewoon om.Vanmorgen dan weer op weg naar de dierenarts. Ik was nog met hem aan het praten dat als hij weer beter was we weer lekker naar het bos gingen en naar het strand. Bij de dierenarts werd hij gelijk aan het infuus gelegd en kreeg een prik tegen de koorts (41 graden). Vanmiddag zou de uitslag van het bloedonderzoek binnen komen en dan weten we eindelijk meer.
Maar om 10.30 werd ik gebeld op de vereniging dat Jovi was overleden. Hij ging nog 1 keer zitten en de dierenarts dacht nog hij knapt al iets op maar paar min later lag hij dood. Het is heel snel gegaan. De dierenarts heeft net gebeld en uit bloedonderzoek blijkt dat hij een darminfectie had waardoor zijn darmen gifstoffen zijn gaan afscheiden het bloed in en daardoor heeft hij een bloedvergifteging gehad. Dit was bij Jovi zo veel dat z'n lichaam het niet aan kon.
We zijn net thuis en het is zo moeilijk en zo stil. Hij was onze eerste Duitse Herder en was echt ons maatje. Het is gewoon niet eerlijk dat hij maar 1,5 is geworden. Ik weet niet hoe we de dagen nu door moeten komen zonder Jovi.

Lieve Jovi,

Lang hebben we over een eigen herder mogen dromen
Om 5 mei 2006 was je eindelijk gekomen.
Je was een heerlijke hond
die wel op z'n eigen willetje stond
Appel vond je geweldig, en dat deed je ook erg goed
En ook aan behendigheid begonnen we met goede moed.
Dat was helemaal naar je zin
Je ging dan ook elke keer zingend het veld in
Maar dan de laatste dagen
ik heb je zelfs moeten dragen
Je was gewoon onze Jovi niet meer
maar toch was je er steeds voor ons keer op keer.
Je bent nu op een plek daar is het erg fijn
daar kan je alleen maar spelen en heb je geen pijn.
We zullen je ontzettend missen
en hoe het nu zonder jou moet dat is alleen maar gissen.
Je blijft altijd in onze hart
Maar wat is het leven toch hard.

 IMG_4396.jpg (98.61K )
Aantal downloads : 21

[nisanlin]

:o wat vreselijk meis, ik ken het....mijn ouders hebben ook altijd honden gehad en nog steeds, de laaste paar zijn allemaal Duitse Herders, ze zijn zo ongelooflijk lief en trouw, echt je allerbeste maatjes....en dan is het vreselijk als ze overlijden! Zeker bij jullie, nog zo enorm jong! heel erg oneerlijk. Heel veel sterkte.

[K en P]

Ohh meis wat erg :(
De tranen staan in mn ogen.
Wat vreselijk zeg!

Heel veel sterkte.

[Ike]

Jeetje, wat vreeselijk!

Heel veel sterkte toegewenst!

[Sambal]

Wat erg voor je zeg! Ik hou ook zo ontzettend veel van dieren, dat ik me goed kan indenken hoe het voor je moet voelen. Dieren zijn zulke trouwe vrienden, veel trouwer dan mensen. Ik wens je heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies.

[Kanonier]

Ik heb er rillingen van. Wij hebben 27 juli door een ongeval onze Franse bulldog Nala verloren. Ze werd 2 jaar en vier maanden.

Het verdriet en het gemis zijn onbeschrijfelijk. Ik weet wat je voelt. De onmacht, het verdriet, de boosheid, het gevoel van oneerlijkheid. Ik kan je alleen heel veel sterkte wensen en het advies om niets op te kroppen, maar je te uiten en neem de tijd om het gemis een plekje te geven. Dat gaat namelijk wel een tijd kosten.

Bij ons was er voor de hondjes een taak weggelegd op de bruiloft en zij staan dan ook afgebeeld op de trouwkaart die na het plotselinge overlijden van Nala snel gewijzigd moest worden. Op de trouwdag hebben we een plechtigheid voor ons wijffie die alleen aan een aantal mensen is verteld en herkenbaar zal zijn. Dan nemen we het laatste en echt definitieve afscheid en zo is ze er, zoals oorspronkelijk gepland, toch een beetje bij.

Meid, ik wens je heel veel kracht toe!

[Anke]

Oh wat erg!! Gecondoleert.
Een hond is niet zomaar een huisdier, het is een lid van het gezin... en als die wegvalt dan is er alleen nog maar een leegte waar je niet snel aan went.
Je hebt alles gedaan wat mogelijk is en dan komt er toch zo'n telefoontje.

Wat een prachtig gedicht heb je erbij gezet, tranen in m'n ogen en kippenvel.
Ik wil je heel veel sterkte wensen.

[maikaenroy]

ah meisie toch ,
ik weet precies wat je mee maakt wij hebben het vorig jaar ook mee gemaakt en kan dus met je mee voelen wat een verschrikking dit is !
ik hoop voor je dat er een tijd binnen kort komt dat je er vrede mee kunt hebben en kunt beseffen dat ie nu beteraf is en dat ie het heeeel erg goed heeft daar waar ie nu is ! natuurlijk is het geen leeftijd om met anderhalf te gaan ( was de onze ook ) maar geloof me als ik zeg dat ie altijd bij je zal zijn !
hopelijk kom je daar zelf ook binnen kort achter .

ik wens je heel veel sterkte en liefde toe in deze nare tijd neem alle tijd voor jezelf om dit te verwerken

sterkte

liefs maika

[SuusT]

Oh wat is dit moeilijk. Ik weet gewoon niet hoe het nu verder moet. Vannacht ben ik zelfs een keer naar beneden gegaan omdat ik dacht dat ik hem hoorde. Maar beneden besefte ik pas weer dat hij er nooit meer zal zijn.
Vanmorgen durfden we niet naar beneden, het idee dat Jovi niet onder aan de trap op ons staat te wachten. Pff wat was dat moeilijk om beneden te komen. Ik weet ook gewoon niet hoe ik de dag door moet komen. Normaal gingen we op zondag altijd ergens een lange wandeling maken maar nu???
Het was gewoon ons maatje, hij was alles voor ons. Jovi stond ook altijd voor ons klaar en was altijd vrolijk. En nu is hij er gewoon niet meer.

[LadyXochi]

Aahhhh, wat zielig... en wat erg voor jullie! :( Ik weet hoe het is om je hond te verliezen. Veel mensen begrijpen niet hoeveel verdriet dat met zich meeneemt. 'Het is maar een hond', zeggen ze dan, maar dat is het niet. Het is je maatje, je broertjes, je kind. Het is gewoon een extra gezinslid!

Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd. :petting:

[Gwen]

Oh wat verschikkelijk zeg, gecondoleerd.

Weet hoe jullie je nu moeten voelen. Een paar jaar geleden is bij ons ook een hond overleden. Het doet je zoveel verdriet.

Heel veel sterkte de komende tijd!

[Bruidje2008]

Wat erg zeg!!! Gecondoleerd! Veel sterkte met dit verlies..

[Lucin]

Wat erg...

Heel veel sterkte!

[Maaike2902]

:blink: (sorry geen woorden voor)
Gecondoleerd en veel sterkte met het verwerken van jullie verlies!

[jij]

Oh wat erg zeg. Geen afscheid kunnen nemen wat vreselijk. Dit komt echt hard aan heb het zelf meegemaakt alleen onze hond was al een stuk ouder. Ik hoop dat je het vroeg of laat een plekje kan geven hoe moeilijk het nu ook is.
Kan alleen maar zeggen heel veel strerkte komende tijd.

[SuusT]

Het is zo moeilijk. Vandaag wordt Jovi gecremeerd maar ik kan het gewoon niet geloven. Ene moment besef ik het en andere moment denk ik hij komt zo binnen gerend. Ik mis hem zo ontzettend hij was gewoon echt ons maatje en we deden alles met hem. Hij ging overal mee naar toe en was overal zo ontzettend lief. Het is nu zo stil in huis en ons hele ritme is veranderd. Ons leven draaide om Jovi (opstaan, uitlaten, spelen, werken, uitlaten, eten, lekker spelen enz). Maar nu hoef dat allemaal niet meer. We hadden nog zoveel plannen met hem. We hadden zelfs net een weekendje weg geboekt naar Sauerland, we hadden er zoveel zin in. Maar nu?? We kunnen gewoon niet gaan zonder Jovi. We weten wel, we moeten door maar hoe? Het is zo moeilijk.

[Jorieke]

Meid, wat ontzettend erg voor je! Heel veel sterkte!

[Anke]

Raar he, nu de crematie achter de rug is.
Het besef zal nu steeds meer gaan komen, en die klap is vaak het hardst.
Jovi gaat ook met jullie mee een weekend weg, maar op een heel mooi plekje... in jullie hart.
Het zal heel moeilijk zijn, maar misschien ook wel goed.
Hij zal altijd belangrijk blijven voor jullie.

Sterkte meis.

[SuusT]

Dank je wel voor jullie lieve reacties.
Het is inderdaad raar dat de crematie nu achter de rug is. Donderdag gaan we Jovi ophalen en krijgt hij een mooi plekje thuis. Dat zal wel heel moeilijk worden maar zo hebben we wel het idee dat we hem weer mee naar huis nemen.
Maar het blijft zo stil in huis, vanmorgen ook weer, niemand die op je staat te wachten als je de trap af komt. Jovi was dan altijd zo blij ons te zien.
we proberen wel het weekendje om te boeken want het was een speciaal honden weekend (verrassing voor de hond, mand en voerbakken op de kamer) en dat hebben we liever niet want dat maakt het extra zwaar.
Ik heb wel ontzettend veel steun van m'n mannetje. We kunnen er heel veel over praten en troosten elkaar. Maar we waren net zo gelukkig getrouwd, alles ging zo goed. Die tegenspoed kwam wel heel snel. Maar samen slaan we ons er door heen. En ook onze familie/vrienden vangen ons fantastich op. Dat is wel een goede steun moet ik zeggen.
Maar Jovi zit inderdaad voor altijd in ons hartje, en vergeten zullen we hem nooit.

[Anke]

En voor de scherpe kantjes van het verdriet afzijn, dat kost tijd.
Geef het ook die tijd en dan kun je het daarna een mooi plekje geven.
Maar dat gaat jullie lukken met zoveel lieve steun.

[Noukie]

Lees het nu pas, wat erg zeg.. heel erg veel sterkte! het lijkt me verschrikkelijk om je hondje te verliezen :(

[Vogelmeisje]

Wat verschrikkelijk voor je. Je hond, je maatje verliezen.. heel veel sterkte komende tijd.